จิราภรณ์'s profileSpace SomPhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    December 24

    เรียกว่าอะไรดี

    ไม่รู้เหมือนกันว่าความรู้สึกที่เกิดขึ้นเรียกว่าอะไร

    ยังคงไม่ชัดเจนนัก แต่บอกได้ว่า

    ความรู้สึกนี้ดีเหลือเกิน อบอุ่น สบายใจ มีความสุข

    คิดถึงเวลาไม่เจอ เป็นห่วงเวลามีปัญหา

    อนาคตก็ยังบอกไม่ได้ว่าจะเป็นไง

    แต่จะทำให้ทุกๆวันดีที่สุด น่าจดจำที่สุด

    เพราะเมื่อเวลาที่เราจากกัน ไม่ว่าด้วยเหตุผลอะไร

    เราจะได้มีอดีตที่น่าจดจำและน่านึกถึง

    "อยากขอบคุณที่เข้าใจและอยู่ข้างๆกันเสมอนะคะ"

    Red heartRed roseRed heartStarRed roseGift with a bow

     

     

    November 09

    คิดถึง



    8/11 เป็นวันครบรอบ การเสียชีวิตของเพื่อนรัก



    "แทบไม่น่าเชื่อว่ามันจะเกิดขึ้นมาเร็วขนาดนี้


    มันยากที่สุดที่จะเขียนหัวใจตัวเอง


    ให้ออกมาหมดจดทุกความรู้สึกให้เธอได้ยิน


    แม้กระทั่งจังหวะหัวใจเต้นของฉัน


    ขณะที่ฉันกำลังเขียนถึงเธอฉันบอกกับตัวเองไว้ว่า..


    ฉันจะเขียนต่อไป..แม้ว่าสุดท้ายแล้ว


    ฉันต้องร้องไห้ แต่เพีงแค่จรดปากกานึกถึงเรื่องของเรา


    ฉันก็ร้องไห้ออกมาเสียแล้ว...


    ฉันต้องขอโทษเธออย่างที่สุดที่ไม่อาจหยุดน้ำตาเอาไว้ได้


    และไม่เข้มแข็งพอ ที่จะทำให้ความรู้สึกมากมาย


    ที่เคลื่อนไหว วิ่งวน สันสน ว้าวุ่น เต็มสองตาและในหัวใจ


    ของฉันได้สงบนิ่ง เพี่อที่จะปลดปล่อยออกมาเป็นถ้อยคำ


    ที่แทนความรู้สึกทั้งหมด ที่ฉันไม่สามารถบอกกับเธอได้ว่า"


    <<สำหรับเธอ เพื่อนที่แสนดี และไม่เคยตายไปจากหัวใจฉัน

    แม้ในวันที่ไม่มีเธออยู่ในเส้นทางของฉันอีกแล้ว อย่างวันนี้>>


    อยากหยุดเวลาไว้ตรงที่มีเรา..

    จะได้ไม่เหงาและเศร้าอย่างวันนี้

    ไม่อยากให้เวลาตรงนั้นเลยผ่านและเคลื่อนที่

    เพราะฉันนั้นอยากได้เพื่อนที่แสนดี...

    คืนกลับมา.....


    *แม้ในความจริงเธอจะไม่มีตัวตนอยู่อีกแล้ว แต่ในหัวใจ

    เธอจะอยู่ในนั้นตลอดไป อีกแสนนาน* รัก


    <<หลับให้สบาย..สักวันคงพบกัน..สุดที่รัก>>

    ด้วยรักและอาลัย
    August 21

    เหงา..

     เพียงเวลาแค่ไม่นาน ทำให้เราได้คุ้นเคย
    สุขและทุกข์ที่ล่วงเลย มันทำให้เรายิ่งผูกพัน
    แต่เวลา คือสิ่งเลวร้ายอีกเช่นกัน
    เวลาช่างแสนสั้น มันทำให้เราต้องจากกัน หัวใจสลาย
    สุดเส้นทาง ปลายขอบฟ้า ชะตาได้กำหนด
    ไม่อาจจะพบกัน แต่ตัวฉันไม่เคยจะลืมเธอ
    ภาพเก่าคืนย้อนมา จุดจบคือน้ำตา
    และรักที่ยังไม่เคยจางหาย 
    แม้ว่าวันนี้ เธอจะอยู่แสนไกล แต่ความทรงจำดีๆ นั้นไม่เคยจางหาย
    ตราบที่ดาวเต็มฟ้าเธอยังคงวนเวียนในหัวใจ
    หลับให้สบาย สักวันคงพบกัน "สุดที่รัก"